Onderbroekenlol

Onderbroekenlol

Een paar weken geleden schafte ik de Kinect voor de XBox aan. De ”hoofdreden”: ik moet onderzoeken wat dat is, hoe het werkt en of het leuk is. Mijn werk is altijd een goed excuus om spelletjes te spelen. Ik had al een beetje ervaring, aangezien de redactie van veiliggamen.nl enkele maanden geleden door Microsoft werd uitgenodigd voor een demonstratiesessie van deze uitbreiding van de XBox.

De Kinect is een soort camera systeem dat ervoor zorgt dat alle bewegingen van spelers in een kamer worden opgenomen en worden vertaald naar bewegingen in een spel. Als je voor de Kinect met je arm zwaait, doet het virtuele karakter op het beeldscherm dat ook. Als je springt, springt het karakter mee en als je met je been zwaait, doet je virtuele evenbeeld ook mee. De demonstratie was veelbelovend.

Zoals gezegd: ik had de Kinect al een tijdje in huis. Hij stond enkele weken voor Sinterklaas al in de kast. Ik wilde hem eigenlijk meteen uitpakken en proberen, maar Bonnie stak daar een stokje voor. De kinderen hadden die dag laten weten dat ze graag Sinterklaas wilden vieren. “Eigenlijk baal ik er erg van”, zei Yoda, “dat ik niet meer in Sinterklaas geloof. Of eigenlijk dat ik dat verteld heb. Nu loop ik allemaal cadeautjes mis!” Daar had hij natuurlijk gelijk in en ik leefde met hem mee. Ik vond het zelfs een beetje sneu. Maar, strenge opvoeders als wij zijn, stelden we de kinderen het volgende voor: Sinterklaas vieren is leuk, maar dan wel volgens de regels van de ongelovigen! Er was dus werk aan de winkel. Surprises maken, gedichten schrijven… Diezelfde avond maakten we enveloppen met namen en verlanglijstjes en trokken we lootjes. De Kinect, besloot ik met Bonnie, zou op Sinterklaasavond een extra cadeautje voor het hele gezin zijn. Zo kwamen we een beetje weg met ons opvoedkundig schuldgevoel: niet alles wat met games te maken heeft, komt hier zomaar het huis in!

In de aanloop naar pakjesavond zijn we met de kinderen op pad geweest om cadeautjes te kopen. De kinderen wilden graag één van ons in vertrouwen nemen. Het is immers best moeilijk en eng om op 10-jarige leeftijd al zelf de stad in te gaan op zoek naar cadeautjes. Ik had Yoda onder mijn hoede. We liepen door het winkelgebied op zoek naar een leuk en geschikt cadeautje voor Bonnie. Bij iedere winkel waar ook games verkocht werden, wilde hij graag even naar binnen. Hij wilde vooral kijken of er een demonstratieopstelling van de Xbox met Kinect stond. En om te onderzoeken waar deze tegen de laagste prijs verkocht werd. ”Moet je eigenlijk geen Kinect voor je werk kopen, papa? Ik zou hem anders zelf wel willen kopen, maar ik heb niet genoeg geld. Zal ik de helft betalen? Dan betaal jij de rest.” Ik draaide er maar een beetje omheen. Je moest een weten, Yoda…

Een paar dagen later was het Sinterklaasavond. We stalden allemaal onze surprises uit. Ieder knutselwerk werd uitgebreid bewonderd. Toen zagen de kinderen dat er meer dan 4 cadeautjes waren. “Oh Zola, kijk eens. Dit is voor ons allemaal! Ik denk dat ik weet wat hier in zit! Dit is volgens mij zo’n doos van de Kinect.” Yoda glunderde bij het idee. Gelukkig hadden ze nog genoeg aandacht voor de surprises en gedichten. Toen die allemaal uitgepakt waren, mocht het laatste cadeau worden geopend. Er werd hard gejuicht toen bleek dat er inderdaad een Kinect in het pakje zat. Ze sprongen een gat in de lucht. Dat was de eerste van een hele serie sprongen.

Het aansluiten en instellen van de Kinect duurde even, maar ging gelukkig erg gemakkelijk. Even later konden we met z’n vieren Kinect Adventures spelen. Zelfs Bonnie had er lol in. Die is niet zo van de games, maar soms doet ze vrolijk mee. Ze is vooral in de vakanties nog wel eens over te halen tot de wat eenvoudigere party games: Mario Party, Wii Sports, Wii fit games of Guitar Hero. Kinect Adventures hoort nu ook in dit rijtje thuis. Om de beurt stapten we op een vlot om over wild water banen te sjeezen. Door opzij te stappen en te springen stuur je het vlot door het wilde water. Om de beurt probeerden we zo veel mogelijk punten te scoren. Zo’n ronde springen kost behoorlijk wat energie, dus gelukkig konden we steeds even uitpuffen als de ander aan de beurt was. Alle spellen bij Kinect Adventures probeerden we één voor een uit. De waterbaan is, samen met de hindernisbaan, de leukste. Op de hindernisbaan glijd je over een rails, met onderweg allerlei obstakels. Je moet naar links en rechts buigen, bukken en springen om deze obstakels te ontwijken. Als je er eentje raakt, vertraag je. En weer stonden we om de beurt te springen en te hupsen om toptijden neer te zetten. Tijdens zo’n ronde maakt de Kinect actiefoto’s. Dat is goed voor de lol achteraf.

Pfftt. Na een uurtje waren Bonnie en ik er wel klaar mee. Hijgend en steunend begaven we ons naar de keuken om een welverdiende borrel in te schenken. De kinderen sprongen vrolijk door. Die bleven maar springen en gillen: “Papa ik heb een nieuw record! Kom kijken!” “Jaja, ik kom zo.” Toen onze glazen leeg waren gingen we weer terug om te zien hoe het Yoda en Zola verging. Met rode hoofden stonden ze voor de tv. “We kregen het warm. Erg warm!” Bonnie en ik schoten in de lach. Ze hadden het echt vreselijk warm gekregen: Buiten vroor het en onze kids hadden hun kleren uitgedaan en stonden in hun ondergoed te springen!

  • Pingback: Onderbroekenlol

  • Aaron

    Heel leuk verhaal, veel plezier met je Kinect! En raak vooral niet al te verslaafd ;)

  • Marije Vermeulen

    Bij ons stond ie 2 weken voor 5 dec WEL in de woonkamer, waar ik niet zo blij mee was…Krijg je met die gameverslaafde pappa’s, alles moet uitgeprobeerd worden. Manlief heeft het 1 x uitgeprobeerd, wat ook zo’n fantastische foto als van jou opleverde Corne! Kids hebben er nog geen 10x op gespeeld. Des te beter maar. Toch moet ik ook zelf toegeven, het is leuk. Wel jammer dat ie erg afstandgevoelig is, wij hebben net te weinig ruimte tussen bank en tv blijkt. Zo af en toe schuiven we de bank opzij en springen we er op los, mijn favoriet is die jungletocht op de rubberen boot…

  • http://www.kennismakers.net/zola Zola

    pap,
    ik zat niet in mijn onderbroek maar ik had een kortere broek aangetrokken Yoda zat in zijn onderbroek :D

Opzij | Vrij Nederland | JM Ouders | Hollands Diep | Yoga Online | Psychologie Magazine | Happinez | Runner's World | Men's Health | Geef een Blad | Hoe overleef ik